کمبود فضای ورزشی، مانع توسعه ورزش پهلوانی کودکان سندروم داون در یزد
مربی گروه ورزش پهلوانی کودکان دارای سندروم داون، با اشاره به فعالیت این گروه در زورخانه مولا علی(ع)، کمبود فضای ورزشی مناسب را یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی این مجموعه عنوان کرد و خواستار حمایت مسئولان برای تأمین فضای بزرگ‌تر و مناسب‌تر شد.
به گزارش پایگاه خبری طلوع یزد؛مرتضی توانگر؛ مربی گروه «نهال‌های پهلوانی» یزد اظهار کرد:ورزش زورخانه‌ای تنها یک فعالیت بدنی نیست، بلکه مجموعه‌ای از آموزه‌های اخلاقی و تربیتی همچون احترام به بزرگ‌تر، رعایت ادب، نظم، مسئولیت‌پذیری و تعامل اجتماعی را در خود جای داده است؛ آموزه‌هایی که می‌تواند در توانمندسازی این کودکان نقش مؤثری داشته باشد.
وی افزود:فعالیت خود را با چهار نفر از کودکان دارای سندروم داون آغاز کردیم و هدفمان این بود که از ظرفیت ورزش زورخانه‌ای برای رشد جسمی، تقویت روحیه، افزایش اعتمادبه‌نفس و حضور مؤثرتر این کودکان در جامعه استفاده کنیم.
توانگر با اشاره به اینکه این فعالیت را در ادامه راه و رسالت پدر خود دنبال می‌کند، گفت: حدود ۳۰ سال است در ورزش زورخانه‌ای فعالیت دارم و احساس کردم می‌توانم از تجربه خود برای ایجاد اتفاقی متفاوت در زندگی این کودکان و خانواده‌هایشان استفاده کنم.
این مربی با بیان اینکه تمرین‌ها به‌صورت رایگان برگزار می‌شود، تصریح کرد: لباس، شلوار و بخشی از تجهیزات ورزشی نیز در اختیار بچه‌ها قرار می‌گیرد و خانواده‌ها هم در حد توان مشارکت می‌کنند. تمرین‌ها حدود سه ساعت و نیم به طول می‌انجامد و تلاش می‌کنیم از روش‌های آموزشی روز برای پیشرفت بچه‌ها بهره ببریم.
وی ادامه داد: در حال حاضر کودکانی از سن چهار سال تا بزرگسالانی با سن حدود ۳۷ سال در این مجموعه حضور دارند و خانواده‌ها نیز در کنار فرزندانشان در این مسیر همراه هستند.
وی با تأکید بر ضرورت برخورد اصولی و تربیتی با این ورزشکاران خاطرنشان کرد: در این مجموعه تلاش می‌کنیم با بچه‌ها بر اساس اصول ورزش زورخانه‌ای و بدون ترحم رفتار کنیم؛ چراکه اعتقاد داریم این کودکان نیز مانند سایر ورزشکاران توانایی یادگیری، پیشرفت و پذیرش مسئولیت را دارند. هدف ما این است که علاوه بر رشد ورزشی، مهارت‌های لازم برای حضور بهتر در جامعه را نیز بیاموزند.
وی مهم‌ترین چالش مجموعه را کمبود فضای ورزشی دانست و گفت: فضای فعلی برای تمرین و اجرای حرکات ورزشی بچه‌ها محدود است و گاهی هنگام انجام حرکات با مشکل مواجه می‌شوند. اگر فضای بزرگ‌تر و مناسب‌تری در اختیار داشته باشیم، می‌توانیم با کیفیت بیشتری فعالیت کنیم و تعداد بیشتری از این کودکان را پذیرش کنیم.
مربی گروه ورزش پهلوانی کودکان دارای سندروم داون همچنین به برخی مشکلات اداری و ضرورت تسهیل روند دریافت مجوزهای لازم برای فعالیت مجموعه اشاره کرد و خواستار همراهی بیشتر مسئولان و دستگاه‌های مرتبط شد.
توانگر در پایان ابراز امیدواری کرد با حمایت مسئولان، خیران و مجموعه‌های ورزشی، زمینه توسعه این فعالیت فراهم شود تا کودکان بیشتری بتوانند از فرصت ورزش، آموزش و حضور اجتماعی بهره‌مند شوند.